مصاحبه صدای آلمان با عبدالکريم لاهيجی

انتخابات ايران و پشتيبانی سازمانهای حقوق بشر از حق انتخاب مردم ايران

شايد کمتر بتوان جايی را در دنيا يافت که شب انتخابات از سه چهار روزنامه نيمه مستقلی که وجود دارد، دو روزنامه را می بندند، سايت خبری رويداد را می بندند، دفتر حزبی را که تقريبا می توان گفت همه کانديداهايش از شرکت در انتخابات محروم شده اند، می بندند و آن هم همه به دست سعيد مرتضوی معروفی که دهها پرونده تخلف انتظامی دارد و به گزارش کميسيون اصل نود قانونگزاری در پرونده قتل زهرا کاظمی به عنوان يکی از متهمان اصلی شناخته شده است.

وقتی شرايط انتخابات دموکراتيک در يک جامعه نيست، هيچ يک از اين منتخبين، يا منصوبين، هيچ گونه نمايندگی از مردم ايران ندارند و بنابراين مشروعيتی برای نمايندگی شان وجود ندارد.

 

مصاحبه کننده: کيواندخت قهاری

 

با توقيف روزنامه های ياس نو و شرق و بسته شدن در دفتر حزب مشارکت در ايران، سازمانهای بين المللی حقوق بشر به نقض حق آزادی بيان و احزاب در ايران اعتراض کردند. دکتر عبدالکريم لاهيجی، رييس جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران و نايب رييس فدراسيون بين المللی جامعه های حقوق بشر به پرسشهای صدای آلمان در اين زمينه پاسخ می گويد.

 

صدای آلمان: آقای دکتر لاهيجی، بر انتخابات مجلس هفتم سرکوب حق انتخاب نام نهاده اند. سرکوب حق انتخاب با سرکوب حق قلم همراه شده است. اوضاع را شما چگونه می بينيد؟

عبدالکريم لاهيجی: جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران و فدراسيون بين المللی حقوق بشر در اطلاعيه ای که در روز پيش داد، از اين انتخابات به عنوان دستبرد انتخاباتی ياد کرد. ولی امروز من بايد بگويم که اين سرقتی مسلحانه است. يعنی با توجه به سياست سرکوب، اختناق، تشديد بستن روزنامه ها، شايد کمتر بتوان جايی را در دنيا يافت که شب انتخابات از سه چهار روزنامه نيمه مستقلی که وجود دارد، دو روزنامه را می بندند، سايت خبری رويداد را می بندند، دفتر حزبی را که تقريبا می توان گفت همه کانديداهايش از شرکت در انتخابات محروم شده اند، می بندند و آن هم همه به دست سعيد مرتضوی معروفی که دهها پرونده تخلف انتظامی دارد و به گزارش کميسيون اصل نود قانونگزاری در پرونده قتل زهرا کاظمی به عنوان يکی از متهمان اصلی شناخته شده است.

بنابراين در اين اوضاع و احوال چيزی نمی شود گفت مگر اينکه اين مجلس هيچ گونه مشروعيتی نداشته تا هفته قبل که قرار بود در هر حال در آن انتخابات پس از انتصابات صورت بگيرد و الان با اين موج جديد سرکوب و اختناق قاطعانه می توان گفت که نمايندگانی که از اين يک روز به اصطلاح انتخابات اسامی شان در بيايد و بخواهند به مجلس بروند، هيچ گونه نمايندگی از ملت ايران ندارند، به خاطر اينکه انتخابات مجلس قانونگزاری انتخابات شورای شهر و روستا نيست. هر يک از نمايندگان مردم اگر از يک شهر کوچک هم اسمشان بيرون بيايد، نماينده تمام مردم ايران هستند، نه نماينده آن شهر يا آن ده، برخلاف انتخابات شهر و روستا که نمايندگی حوزه انتخاباتی خود را دارند.

وقتی شرايط انتخابات دموکراتيک در يک جامعه نيست، هيچ يک از اين منتخبين، يا منصوبين، هيچ گونه نمايندگی از مردم ايران ندارند و بنابراين مشروعيتی برای نمايندگی شان وجود ندارد.

 

صدای آلمان: اشاره کرديد به جو خفقان و سرکوب. آيا پيش بينی می کنيد چنين اقدامهايی که در دو روز گذشته انجام شده، اقدامهای مشابه خود را به دنبال خواهد داشت؟

عبدالکريم لاهيجی: طی چهار سال گذشته، يعنی از زمانی که گروههای فشار دريافتند که در انتخابات گذشته شکست خورند، به ياد داريد، برای اينکه اسم هاشمی رفسنجانی از صندوق بيرون بيايد، هفته ها اعلام نتايج تهران را به عقب انداختند و بالاخره هم صندوق سازی کردند تا اينکه اسم هاشمی رفسنجانی دربيايد.

مقارن با آن می بينيد که سياست بستن روزنامه ها، سرکوب، گرفتن روزنامه نويسها، روشنفکران و وکلای دادگستری شروع شده و طی چهار سال گذشته ادامه داشته است. کودتايی است که طی اين چهار سال به اشکال مختلف بر ضد تمام آزاديخواهان، مخالفان ديکتاتوری، ولايت فقيه و مخالفان اسلامی شدن بيشتر جمهوری اسلامی، به ضرر جمهوريت _ حال وارد اين بحث نمی شوم که اصلا جمهوری و اسلامی با هم قابل تلفيق هست يا نيست _ شروع شده است. متاسفانه می توانم بگويم که شواهد نشان می دهند که طی هفته های آينده هم ادامه خواهد داشت.

اما از يک طرف هم می توانم بگويم که ديناميزم و ظرفيت جامعه مدنی ايران و بی اعتنايی ای که مردم نسبت به کليه حکومت جمهوری اسلامی از خود نشان می دهند، که فکر می کنم يکی از تبلورهايش عدم شرکت بخش بزرگی از مردم ايران در انتخابات امروز خواهد بود، به ويژه در تهران و شهرهای بزرگ، من فکر می کنم اين اميد را می دهد که اين سياست به نتيجه نرسد و مردم ايران همچنان حاضر باشند و اجازه ندهند که سرکوبگران بيش از اين بتوانند در اعمال سياست فشار و تهديد و ارعاب موفق بشوند.

من خطابم متوجه مردم ايران است: بدانيد که جمهوری اسلامی ديگر قادر و توانا به سرکوب وسيع به آن صورتی که در سالهای دهه ۱۳۶۰ اعمال کردند نيست. برای همين اميد دارم که مردم ايران نترسند و اين سياست ارعاب و خفقان را خنثی بکنند و همچنان در صحنه مبارزه و مقاومت حاضر باشند. خطاب من به ويژه متوجه زنان و جوانان است که هميشه در اين مبارزه خوشبختانه در صف مقدم قرار داشته اند و به تمام معنی پيشرو بوده اند.

 

صدای آلمان: سازمانهای مدافع حقوق بشر در اين دو روز در دفاع از آزادی مطبوعات و حق انتخاب اطلاعيه هايی منتشر کرده اند. اهميت پشتيبانی بين المللی از جنبش آزاديخواهانه مردم ايران چيست؟

عبدالکريم لاهيجی: اين بازتاب، پشتيبانی، همراهی و همدردی حداقل آن چيزی است که ما از سازمانهای حقوق بشر، ملی، بين المللی، از رسانه های خبری، از جامعه بين المللی به طور کلی توقع داريم. زيرا اگر بايد بالاخره اصل جهان شمول بودن حقوق بشر که ما الان می گوييم جهانی شدن حقوق بشر، به همان صورتی که می خواهند سياست و اقتصاد را جهانی بکنند و تا حدود زيادی هم موفق شده اند، عينيتی داشته باشد، بايد اين تبلور يا تظاهر، همدردی، همبستگی بين سازمانهای حقوق بشر، بين مدافعان حقوق بشر، بين مدافعان دموکراسی در دنيا وجود داشته باشد. اگر نخواهيم غير از اين بکنيم و بکنند، اين مخالفان سنتی حقوق بشر خواهند بود که در کارشان موفق شده اند، که بگويند دموکراسی مقوله ای غربی است، ارزشهای حقوق بشر مقولاتی غربی اند، بگذاريد ما هر گونه که می خواهيم با مردممان رفتار بکنيم و دنيا کاری به کار ما نداشته باشد.

آخرين تظاهرش هم يادمان است که در همان روزی که سيد علی خامنه ای صحبت از گردن کلفتها کرد، آنهايی که حاضر به انقياد و تمکين در قبال سياست سرکوبگرانه او و پيروان او نيستند، همان جا هم اشاره به اروپا کرد که بهتر است بيشتر از اين فضولی نکنند و در کار ايران و ايرانيان دخالت نکنند. اين بيانی است درست در راستای شايد تا حدودی ارعاب مجامع بين المللی، اتحاديه اروپا، جامعه بين المللی، سازمان ملل متحد، که همان طور که اشاره کردم عکس آن چيزی است که ما از آن به عنوان جهان شمول بودن حقوق بشر و ارزشهای دموکراتيک ياد می کنيم. اين اميد را داريم که جامعه بين المللی، اتحاديه اروپا مردم ايران، مبارزان راه آزادی و حقوق بشر را تنها نگذارند.